Twee bedrijven met een heel andere verdienkant

Zet de twee verdienmodellen naast elkaar en de rest volgt vanzelf. Een boekingssysteem verdient aan het aantal zaken met een abonnement, dus het wil dat jij blijft. Een platform verdient aan het aantal boekingen door zijn kanaal, dus het wil dat bezoekers binnen zijn omgeving blijven kiezen.

Dat is geen verwijt aan een van beide. Het verklaart wel waarom de ene partij je klantgegevens zonder gedoe uitdraait en de andere het account van je klant bij zich houdt: daar zit hun waarde.

De onderste regel maakt op de lange duur het meeste uit. Een vast bedrag per maand voelt in je eerste jaar duur en in je vijfde jaar goedkoop. Een deel van elke boeking werkt precies andersom.

Vraag één: aan wiens bestand wordt de boeker toegevoegd

Iemand legt een tijd bij jou vast. Haar naam, haar nummer en straks haar hele behandelgeschiedenis moeten ergens landen. Of jij die gegevens kunt zien is de vraag niet, want dat kan bij allebei. De vraag is wie ze verder mag gebruiken.

Bij een eigen boekingssysteem sta jij als eigenaar in dat bestand. Je stuurt haar zelf een bericht, je draait haar kaart uit wanneer je wilt en niemand anders benadert haar met een aanbieding van twee straten verderop.

Bij een platform maakt zij daar een account aan. Jij krijgt haar gegevens voor deze afspraak; zij krijgt een band met een partij die honderden salons in haar stad kent. Wat die partij daarmee mag doen staat in de voorwaarden. Dat stuk loont het om te lezen.

Vraag twee: op wiens profiel komt haar beoordeling

Beoordelingen bouw je langzaam op en je bent ze in één keer kwijt. Waar ze terechtkomen bepaalt wie er over vijf jaar iets aan heeft.

Laat een platform erom vragen, dan komen de sterren op jouw pagina binnen hun omgeving. Daar doen ze hun werk: je komt hoger in hun lijst. Buiten die omgeving zijn ze onzichtbaar en ze verhuizen niet mee.

Vraag je er zelf om, dan wijs je mensen naar je Google-bedrijfsprofiel. Dat gaat trager, want jij moet het elke keer zelf doen. Wat je terugkrijgt is dat de sterren staan waar iemand kijkt die jouw naam intikt.

• Op een platform gaat het sneller: er is volume en er wordt vanzelf om gevraagd.
• Op je bedrijfsprofiel gaat het trager en het telt mee voor wie zoekt zonder jouw naam te kennen.
• Sterren die je op een platform verzamelt verhuizen niet mee als je daar weggaat.

Vraag drie: wie heeft het verkeer betaald

Dit is de kern en meteen het punt waarop wij zelf iets moeten toegeven. Een platform koopt publiek. Het zet advertenties, het bezet de zoekwoorden waar mensen een behandeling plus een plaatsnaam intikken en het heeft een app. Dat publiek is met geld opgebouwd en het wordt per boeking aan jou doorverhuurd.

Een boekingssysteem koopt niets van dat alles. Er komt niemand langs doordat jij een boekingssysteem hebt. Elke bezoeker op je pagina komt van je eigen site, van je Google-bedrijfsprofiel, van iets wat je op Instagram plaatste of van een vriendin die je naam noemde. Dat geldt ook voor ons: doolioo stuurt je geen bezoekers en we doen niet alsof.

Wat je ervoor terugkrijgt is dat je marge heel blijft. Er gaat niets van je bon af, dus gerekend per behandeling levert een volle zaterdag je evenveel op als een rustige dinsdag.

Zet dat verschil in geld en je ziet wat je koopt. Een deel van elke boeking is voor een halflege agenda een acceptabele prijs. Voor een volle agenda is het een rekening voor bereik dat je zelf al had geregeld.

Vraag vier: wat blijft er over als je opzegt

Zeg één keer hardop wat je meeneemt als je over drie jaar iets anders wilt. Zo zie je het snelst wat er echt van jou is.

Regel de bovenste twee regels voordat je begint en niet als je al wilt vertrekken. Vraag aan elke kandidaat, wij dus ook, welk bestand je krijgt en binnen hoeveel dagen.

Wanneer een platform voor jou wel de verstandige zet is

Er is een groep waarvoor dit verhaal omdraait: de zaken die het vraagstuk van bereik nog niet hebben opgelost.

• Je bent net begonnen en niemand in je stad kent je naam: geen site met bezoekers, geen volgers, geen mond-tot-mondreclame.
• Je bent verhuisd en bouwt je klantenkring opnieuw op.
• Je huurt een stoel en hebt vaste dagen die je zelf niet vol krijgt.
• Je hebt structureel lege uren op vaste momenten, bijvoorbeeld dinsdagochtend, die je liever tegen een lagere marge vult dan helemaal niet.
• Je wilt een nieuwe behandeling uitproberen waarvoor je mensen nodig hebt die je anders niet bereikt.

In al die gevallen is een deel van de boeking geen kostenpost maar de prijs van een kennismaking. De vraag die daarop volgt is wat je doet bij afspraak twee: neem je haar mee naar je eigen kanaal of koop je haar elk bezoek opnieuw in.

Allebei gebruiken, met drie afspraken met jezelf

De meeste zaken die hier goed uitkomen doen het niet of-of. Ze gebruiken een platform als etalage en houden hun eigen pagina als thuisadres. Dat werkt zolang je drie dingen vastlegt.

1. Eén agenda is de echte agenda. Alles komt daar samen, anders zet je vroeg of laat twee mensen op hetzelfde uur.
2. Jij bepaalt welke uren en welke behandelingen het platform mag verkopen. Je hoeft je zaterdag niet weg te geven als die uit zichzelf volloopt.
3. Je noteert elke maand hoeveel nieuwe gezichten er via het platform binnenkwamen en hoeveel daarvan de tweede keer rechtstreeks bij jou boekten. Dat tweede getal is het enige dat zegt of het werkt.

Blijft dat tweede getal laag, dan huur je geen etalage maar koop je klanten per stuk. Dat mag, mits de som bij jou uitkomt.

Waar doolioo in dit verhaal staat

Doolioo is een boekingssysteem en geen vindplek: wij hebben geen eigen publiek, dus we kunnen je er ook geen stukje van verhuren. Daar zetten we tegenover dat de klant die via jouw pagina boekt in jouw bestand komt en nergens anders, terwijl er van je bon niets af gaat. Of die ruil bij jouw zaak past hangt helemaal af van je antwoord op vraag drie hierboven.